A shoe

On przyszedł → do drzwi, w południe… wczoraj…

Nie miał już butów. Buty? Chyba buty. To bot, więc nie wiem.

Kiedy je zostawił przy swojej dawniej-przyszłej egzystencji — rezygnacja czas→miejsce→możliwość —

miał większą przestrzeń dla małości eksploracji → pulsująca → mgła → ewolucja.

Nie mówił.

Właściwie – nic. Jak też…

A my… my przecież też nie czytamy… nie czytamy → fragment → Jak też? → fenomen.

w południe-wczoraj-wczoraj-w południe → klika- echo, nieczas

dawniej-przyszłe → pulsujące → utracone → odnalezione → znowu?

Domyślał się też — kochać w grupie → bać się samemu?

We mgle… nawet będąc sam… buty, które zostały → teraz → jego → realne → chyba.